Περασμένα χρόνια.

15050007

Χρόνιασε ο χρόνος για να δω τα περασμένα; Φτάνουνε τα δάχτυλα για να μετρήσω τα χαμένα;

Άραγες πίσω να κοιτάξω τη σπορά μου μήπως δω ή μπροστά να περπατήσω, τον εαυτό μου για να πείσω πως όλα χάθηκαν και δεν αξίζει πια γι’ αυτά να ζω;

Θε να κάνω μία σβούρα στα κλεφτά να θυμηθώ ή το βράδυ στο σκοτάδι να τ’ αγγίξω  – κι ας μην βλέπω – τη χαμένη την ψυχή μου μην πληγώσω και χαθώ;

Έσβησε η λαμπάδα της σποράς της περασμένης; Έρχεται η νέα; Περιμένει;

Πώς θα ξέρω πού πατάω αν το χθες δεν το μετράω, τις ανάσες σπαταλάω και μπροστά μου τη ζωή μου να ρουφήξω δεν βαστώ;

Πώς θα ξέρω ποια είναι η λήξη – άραγε το χθες θα σβήσει; Ή το μέλλον μου θα ορίσω και τον εαυτό θα πείσω πως ο χρόνος μου είναι η Πίστη, το καθαγιασμένο φως;

Να κοιτάξω πίσω τώρα, έφθασε αυτή η ώρα που η Πίστη θα με μάθει την αλήθεια μου να δω;

Να κοιτάξω τώρα μπρος μου, να βαδίσω μοναχός μου μέχρι ο χρόνος να χρονιάσει, τα μετά να γίνουν πράξη, θύμηση να γίνει η λήθη, όνειρο ο χρόνος που περνά μοναδικό;

 

 

8 thoughts on “Περασμένα χρόνια.

  1. Μαβιέ μου, γιατί για μένα “μαβής” πάντα θα είσαι! 😉
    Κατ΄αρχάς η παρουσία σου πάλι στο blogging, μου έδωσε μεγάλη μεγάλη χαρά, πρώτα γιατί είδα πως είσαι γερός δυνατός και γιατί μου έλειψαν οι αμπελοφιλοσοφικές μας κουβεντούλες! 😛
    Το παρελθόν, μας χρησιμεύει ως δάσκαλος για να μην επαναλάβουμε τα ίδια λάθη, αλλά είναι νεκρό, το μέλλον αβέβαιο (κανείς δεν μας εγγυάται ότι θα ζούμε)… άρα μένει μόνο το αιώνιο τώρα, γιατί τώρα σου γράφω και τώρα ζω! 😉
    Εύχομαι να σε ξαναδιαβάσω σύντομα!
    ΑΦιλιά καρδιάς και καλώς μας όρισες! 🙂

    1. Αγαπητή Άιναφετς ήταν μια αυθόρμητη κίνηση χθες να κάνω το log in και να θυμηθώ και να νοσταλγήσω. Αλλά επειδή πρέπει να φτιάξουμε νέες στιγμές για να έχουμε να νοσταλγούμε και πιο μετά, είπα να γράψω κάτι.
      Έπιασες ακριβώς το νόημα των σκέψεών μου, ο σκοπός είναι όντως να μαθαίνουμε απ’το παρελθόν μας για να υποδεχόμαστε το μελλον αλλά να μην ξεχνάμε να ζούμε και το παρόν.

      Πίστεψέ με αυτή τη στιγμή χαίρομαι πολύ που μιλήσαμε!

  2. Καλώς τον και πάλι! Κουφετάριε, βρίσκω εξαίσια την ποιητική σου διάθεση! Έχω την αίσθηση πως τα τέλη του καλοκαιριού φέρνουν στην επιφάνεια την ποιητική φλέβα κάποιων… Ίσως γιατί πλησιάζει ο Σεπτέμβρης και νιώθουν πως πρέπει να κάνουν έναν μικρό απολογισμό; Ή ίσως η κάπως περισσότερη επαφή με τη φύση και τη θάλασσα μπορούν να μας κάνουν ποιητές; Ποιος να ξέρει!

    1. Καλησπέρα και χαίρομαι πολύ πολύ που σε χαιρετώ! Σε αυτό που λες έχει πολύ δίκιο! Αρκεί να το αντιληφθείς γρήγορα πριν έρθουν τα δύσκολα της νέας σεζόν, και χαθούμε στην μετάφραση.. Εσύ είσαι καλά; Καλό βράδυ προς το παρόν!

      1. Είμαι καλά, σε περίοδο αναβρασμού και με την ελπίδα πως θα βάλω μια τάξη στο χάος (ναι, καλά!). Παρ’ όλα αυτά προσπαθώ να ξεκουράζομαι και να χαμογελώ συχνά! 😉

  3. Χαίρομαι πραγματικά πολύ που <> ξαναδιαβάζω… Είναι υπέροχο το πόσα πολλά πάρε-δωσε έχουμε με τον Χρόνο.

    Εύχομαι πρωτίστως να είσαι καλά και να σε ξαναδούμε!

    1. Καλησπέρα, καλησπέρα..!

      Με χαροποίησε ιδιαίτερα τόσο το μήνυμά σου, όσο και το περιεχόμενό του.. Είμαι καλά – καλύτερα νομίζω με μια παιδική ανεμελιά τώρα που βρίσκομαι εδώ – και ελπίζω να τα ξαναπούμε μέσα από τις γραπτές μας σκέψεις! Καλό βράδυ!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s