Του σεβντά τα χνώτα.

avdazv
Στις λιθόχτιστες αυλές
 οι μανάδες και οι νιές
 τα προυκιά τσ’ αγάπης βλέπουν
 και τον έρωτά τους πλέκουν.
Μπρος στο μετερίζι οι νιοι
 στων θαμώνων το σκαμνί
 κάθονται κι αναθιβάλλουν
 νοσταλγούν κι αναστενάζουν:
Της αγάπης τη βροχή
 και της στάλας την πληγή
 να’ βρουν στέγη να σκεπάσουν
 και στη χούφτα τους ν’ αδράξουν.
Να κρατήσουν τη δροσιά
 στου ονείρου την ψευτιά
 κι ύστερα να τραγουδήσουν
 τον νταλκά τους ν’ αφορίσουν.
Στα κορμιά των γυναικών
 να ξορκίσουν το κακό
 πάνω στ’ ακροδάχτυλά τους
 να ηχήσει η λαλιά τους.
Στου κορμιού τους την πλεξιά
 να υφάνουνε προικιά
 στου γυμνού χαλκά το φως
 να μοιράσουνε το βιος.
Στο συρτό της μουσικής
 στο ολόγιομο της γης
 να χορέψουν για το θάμα
 στης ανηφοριάς το διάβα.
Με το χάραμα της γης
 στης κεράς τους την αυλή
 τα πεσκέσια τους να πέψουν
 κι όλους τους χορούς να στέσουν.
Να κουρδίσουν τα βιολιά
 να μελώσει η καρδιά
 μπρος στου δάσους το αγάλι
 στων αγίων το στεφάνι.
Των γερόντων η τριχιά
 μες στο δέρμα να ριγά
 τις ουλές ν’ αναστατώσει
 και τις ζάρες να μελώσει.
Κι η δακρύβρεχτη φωτιά
 να μην σβήσει το σεβντά
 «Άστηνε να σιγοσβήνει
 Ο καπνός της δε σε πνίγει.»
Advertisements

12 thoughts on “Του σεβντά τα χνώτα.

  1. Άιναφετς August 27, 2015 / 5:37 am

    Μέλωσε η καρδιά μου με το ποίημα σου!
    Στη συνέχεια άκουσα και το τραγούδι “Χαινήδες θάλασσα” και έμεινα με το τρυφερό χαμόγελο της όμορφης κοπέλλας! 😉

    ΑΦιλιά και σίγουρα δεν σβήνει τόσο εύκολα ο σεβντάς! 🙂

    • koufetarios August 27, 2015 / 12:13 pm

      Σ’ ευχαριστώ αγαπητή μάγισσα, αυτή η φωτογραφία είναι μιας Κρητικοπούλας τραβηγμένη το 1962. Πολύ όμορφη όντως!

      Δεν ξέρω αλλά η λέξη σεβντάς με παραπέμπει σε κάτι αγνό κι αληθινό, απαλλαγμένο από την καχυποψία και την πονηριά του παρόντος.

  2. magikifoni August 27, 2015 / 11:47 am

    Αχ, εμένα πάντως αυτοί οι στίχοι μου άρεσαν πιο πολύ:
    ”Των γερόντων η τριχιά
    μες στο δέρμα να ριγά
    τις ουλές ν’ αναστατώσει
    και τις ζάρες να μελώσει.”

    Πολύ όμορφοι, ιδίως οι δυο τελευταίοι 😉

    Καλό μεσημέρι καλέ μας Κουφετάριε!!

    • koufetarios August 27, 2015 / 11:49 am

      Καλά είσαι στο σπιτικό μου κι εγώ στο δικό σου; Τηλεπάθεια θαρρώ! Σ’ ευχαριστώ πολύ πολύ! Καλό μεσημέρι με ηρεμία όπως ακριβώς και των martıların τα kanatları! 🙂

      • magikifoni August 27, 2015 / 11:53 am

        Χαχαχα Είδες καμιά φοράα?? Δεν λένε ”τα μεγάλα πνευματα συναντιούνται” άδικα τελικά 😛 😀 😉

      • koufetarios August 27, 2015 / 11:56 am

        ..έχουμε και τις πόρτες μας ανοιχτές και καλοδεχόμαστε αυτούς που εκτιμάμε!

  3. fantra13 August 27, 2015 / 9:50 pm

    Μιλούσαμε για Κρήτη σήμερα, διάβασα κι αυτό το ποίημα…. Μου φαίνεται την επόμενη φορά που θα κατέβω Κρήτη θα την πιούμε μια ρακή 😉

    • koufetarios August 28, 2015 / 4:57 pm

      Καλώς να ορίσετε εύχομαι και σ’ ευχαριστώ!

  4. charismavros August 28, 2015 / 6:12 pm

    Ως ο πιο φλύαρος της παρέας…ένα αχ, θα πω ότι μου βγήκε εντελώς φυσικά με το που τελείωσε το ποίημα…ένας βαθύς αναστεναγμός…άντε ερμηνεύστε τον…πολύ όμορφο, λες και είναι γραμμένο αιώνες πριν…

    • koufetarios September 1, 2015 / 4:51 pm

      Να σαι καλά Χάρη ήταν ιδιαίτερη στιγμή διότι βγήκε σε ανύποπτο χρόνο και τη διαδικασία του απρόσμενου την φχαριστιέμαι περισσότερο..!!

      Καλό μήνα!

  5. nikoletakr September 22, 2015 / 12:00 pm

    κάπως παλιακό..ξέρεις απο εκείνα που μοιάζουν τόσο αληθινά και δυνατά.
    σου δίνει μια διαφορετική αίσθηση..
    την καλησπέρα μου

    • koufetarios October 12, 2015 / 7:00 pm

      Άν και καθυστερημένα σ’ ευχαριστώ θερμά!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s