Το καρό πουκάμισο.

Κοίταξα το καρό πουκάμισο που κρεμόταν στο χερούλι της ντουλάπας. Το καρό πουκάμισο που είχα δοκιμάσει αρκετές φορές για να δω αν μου πάει. Το πουκάμισο που κάποτε μου ήτανε μεγάλο, μα τώρα ανοίγω τις πλάτες μου και κοντεύω να το σκίσω. Σαν πανί από μια παλιόμπλουζα που κάποτε μου άρεσε αλλά τώρα καθαρίζει τζάμια. Κρεμόταν στο χερούλι της ντουλάπας και φάνταζε σαν κρεμασμένο αυτόχειρα που είχε ξεψυχήσει εδώ και μέρες με τα χέρια αφημένα στο αιωρούμενο έδαφος και την πλάτη υποβασταζόμενη από τις πίκρες της τελευταίας πράξης. Στο χερούλι της ντουλάπας έβαζα συχνά τα χέρια μου για να την ανοίξω, να πάρω και να βάλω αυτό που επιθυμούσα ανάλογα με την περίσταση. Της ντουλάπας οι μυρωδιές ανάβλυζαν γεννητούρια του ‘80, θρησκευτικά τραπεζώματα, ιερά προσκλητήρια από μακρινούς συγγενείς κι εκκλησιαστικές κατανύξεις το δεκαπενταύγουστο. Κι όμως μονάχα το καρό πουκάμισο μου είχε απομείνει. Δεν είχε περαστεί σε κρεμάστρα και φάνταζε ακόμα ετοιμοφόρετο. Γιατί πάντα το ήθελα κι ας μην ήταν στα μέτρα μου τότε, γιατί πάντα μου άρεσε κι ας μην μου έμπαινε τώρα.

Η πόρτα χτύπησε νωχελικά τρεις φορές. Ήταν η μητέρα μου. «Φεύγουμε, έλα, τον παίρνουμε σιγά-σιγά. Έλα να τον φιλήσεις.» Της έγνεψα καταφατικά, η πόρτα έκλεισε κι εγώ σηκώθηκα θεατρικά σα να ετοίμαζα υπόκλιση. Μύρισα το πουκάμισο κι έτρεξα να τον φιλήσω για να μη νιώσω τη διαφορά.

Advertisements

5 thoughts on “Το καρό πουκάμισο.

    • koufetarios April 20, 2015 / 6:17 pm

      Η αντίδρασή σου με συγκίνησε φίλε Charis.Η διαδικασία γράφοντάς το ήταν ολίγον επώδυνη ομολογώ.

      Καλό σου βράδυ προς το παρόν!

      • charismavros April 21, 2015 / 2:56 pm

        Πίστεψέ με ότι εξίσου επώδυνη ήταν η ανάγνωσή του. Όχι με την κακή έννοια. Με την έννοια της θεατρικής ταύτισης περισσότερο. Θέλεις αντίστοιχα βιώματα, θέλεις ότι οι λέξεις κουμπώνουν σε λέξεις και σκέψεις και μνήμες; Ε, βούρκωσα, ψέματα να πω; Μπράβο σου, ένιωθα ότι βρήκα δικό μου κείμενο θαμμένο μέσα σε ημερολογιακές σημειώσεις. Καλό απόγευμα!

  1. Άιναφετς April 22, 2015 / 10:30 am

    Την επώδυνη ανάγνωση του εξαιρετικού κειμένου, “χαροποίησε” ο μικρός διάλογος που είχες Μαβιέ μου, μέσα από τα σχόλια με τον Χάρη!

    Το τέλειο… δυο ταλαντούχοι νέοι, επι-κοινωνούν υπέροχα μέσα απ΄ τα γραπτά τους! 😉
    Μπράβο!
    Καλή συνέχεια εύχομαι!

    ΑΦιλιά συγκινημένα! 🙂

    • koufetarios April 22, 2015 / 12:18 pm

      Σ’ ευχαριστώ Μάγισσά μου, από τις τόσες αναρτήσεις αισθάνομαι πως η συγκεκριμένη ήταν πολύ σημαντική για μένα. Σε καλησπερίζω!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s