Είμαστε μόνοι μας.

Ναι είμαστε μόνοι μας. Διότι εάν εκλογικέψει κανείς τα πάθη τότε μετατρέπεται σε ακόλουθο μιας στρατευμένης θεωρίας. ‘Ήρεμα, να το συζητήσουμε!’, φωνάζει ο τυχόν αδικημένος που μπροστά στο βάρος της ανελέητης σκλαβιάς προσπαθεί να εκλογικέψει την αδικία του. Να της προσθέσει μέλι, κεράσι και λίγο ψωμί που του περισσεύει για να αντέξει το συστηματικό πρωτόκολλο. ‘Αυτό που ήθελα να πω είναι πως..’, και συνεχίζει να αναμοχλεύει και να συγκεντρώνει όσα του έμαθε ο δρόμος, το χώμα και η πέτρα για να ανταπεξέλθει στο ύψος των περιστάσεων. ‘Ανάθεμα την ώρα και τη στιγμή που βρίσκομαι εδώ, ν’ ανάβουν το καντήλι σου και να μην μπορεί να στεριώσει φλόγα απ’ τα δάκρυα της μάνας σου!’, συλλογιέται και ζητά να ακουστεί μα δεν γνωρίζει την υπέρτατη συνείδηση που θα καθόριζε το θάρρος του.

Μόνος και μόνοι εξακολουθεί και εξακολουθούμε να παραμένουμε. Μόνο ιδρώτας ζέχνει και μεταφέρει τη δροσιά του ανάμεσα στα πελώρια κτίρια κι αυτός διαλέγει πάλι να εκλογικευτεί σηκώνοντας το δάχτυλο δείχνοντας τον ιδρώτα του διπλανού του. ‘Αυτός, όχι αυτός, αυτή, αυτοί’. ‘Όλοι τους!’, φωνάζει, φωνάζουμε και φωνάζουν γιατί απλά είναι το πιο εύκολο πράγμα στον κόσμο. Να σηκωθεί το δάχτυλό σου και να δείξει τα μικρόβια του άλλου. Που μυρίζουν το ίδιο, βρωμάνε ασύστολα και συ προσπαθείς να ξεχωρίσεις το πιο αρωματισμένο. Κι όταν στρέψεις το δάχτυλο ενάντια στον ίδιο σου τον εαυτό τότε αυτό θα συμβεί μόνο όταν είναι εξοπλισμένο. Όταν τα πάθη υπερισχύσουν και συγκρουστούν με τον στρατευμένο λογισμό μας τότε ο εαυτός δικάζεται ανελέητα και στρέφει το εξοπλισμένο δάχτυλο στο ίδιο του το πρόσωπο. Και φεύγει. Μόνος.

Το παράδοξο της κατάπνιξης των παθών είναι η εκ των προτέρων μη εφαρμογή τους. Κι όσα αναδείχθηκαν τυχαία, εκπολιτίστηκαν και γράφτηκαν σε βιβλία. Πρώτη παράγραφος, δεύτερη παράγραφος, παραπομπές στα πάθη του τάδε και του δείνα. Έγιναν βιβλία σε σχολές, σε συγκεντρώσεις και σε πανεπιστήμια. Διδάχτηκαν. Κι αν τα πάθη είχαν ανθρώπινη μορφή θα γελούσαν με ουρλιαχτά. Κι έρχεται η στιγμή που η διδακτέα ύλη θα θελήσει να συγκρουστεί με τους εκπολιτισμένους. ‘Ναι, αυτούς, αυτούς!’ Μέχρι εκεί. Αυτή είναι η εξέλιξη (και όχι η πρόοδος!) των παθών όσο κι αν διαστρεβλώθηκε απ’ τα γεννοφάσκια της.

Ο άνθρωπος είναι μόνος, το ξέρει, το βλέπει μιας και αποδίδεται στα πάθη του το κλάμα, η συγκίνηση, η αλληλεγγύη και η συμπόνια. Μια εξέλιξη των παθών του ανθρώπου για τον άλλο και τον άλλο και τους άλλους, όταν αυτοί οι ίδιοι οι αίτιοι κλαίνε για τα δικά τους, τα ολόδικά τους. Μα μόλις σταθούν, μόλις ο άλλος κι οι άλλοι ακούσουν το στρατευμένο πάθος τους και δώσουν ένα χέρι βοηθείας, τότε ξεκινούν κι οι ίδιοι οι  ‘πληγωμένοι και καταπονημένοι’ να δείχνουν με το δάχτυλο τους άλλους και άλλους..

Ένας φαύλος κύκλος δηλαδή στον οποίο το διακριτό και το πλουραλιστικό διαχέεται με όρους διακριτούς και πλουραλιστικούς.

Advertisements

4 thoughts on “Είμαστε μόνοι μας.

  1. Άιναφετς April 5, 2015 / 5:56 pm

    Αν έχεις βαλθεί να μας αποζημιώσεις με απανωτές αναρτήσεις για την τεράστια απουσία σου, τα κατάφερες! 😉
    Ναι είμαστε μόνοι και μόνοι σηκώνουμε τα βάρη μας και θεωρώ τη ζωή που δεν έχεις πάθος, ζωή ανούσια και δεν μιλάω για ερωτικό πάθος, αλλά για το πάθος να ζήσει κανείς τη ζωή του, με όλο του το είναι! 😛

    ΑΦιλιά πάντα καρδιάς και εύχομαι να έχεις το Πάσχα που εσύ επιθυμείς! 🙂

    ΥΓ: περιμένω εντυπώσεις απ΄το Παρίσι! 😉

    • koufetarios April 6, 2015 / 4:50 am

      Καλημέρες πολλές και καλή βδομάδα! Έννοια σου και έρχεται και σένα η σειρά σου χαχα!! Αποφάσισσα να κάνω μεμονωμένες μπλογκικές εφόδους, όχι για να καλύψω απαραίτητα κάποιο κενό, αλλά για να δω τι κάνετε βρε!!

      Όσο για το Παρίσι, τι να σου πω είναι μαγικό. Άν και πήγα δυο μέρες μετά τα όσα έγιναν στην charlie hedbo, έμενα και στην belville κοντά στο σκηνικό, βρέθηκα δίχως να το περιμένω και στο μεγάλο συλλαλητήριο παρ’ όλα αυτά είδα όσα επιθυμούσα να δω! Δεν φτάνει μια φορά, πραγματικά. Ίσως γράψω και δυο λογάκια εδώ κάποια στιγμή.

      Καλή μεγαλοβδομάδα, να ‘μαστε καλά μόνο!!

  2. republic.xy April 7, 2015 / 8:05 pm

    πολυ δυνατό! και αληθές. καλά ειμαστε και μονοι μας. 🙂

    • koufetarios April 7, 2015 / 8:28 pm

      Θα συμφωνήσω απόλυτα, αυτό το μαζί, με μερικές μειοψηφικές εξαιρέσεις είναι ουτοπικό.

      Σ’ ευχαριστώ!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s