Ο κύκλος του φωτός.

 

 

«Αναρωτιέμαι, πώς οι θολές εικόνες του μυαλού σου ζωντανεύουν;»

«Χμ, δεν ξέρεις;»

«Δεν τις βλέπω. Ούτε λόγια τις εκφράζουν. Ούτε λέξεις, ούτε προτάσεις, ούτε όμορφα επιφωνήματα τις συνοδεύουν.»

«Πιστεύεις πως ζω κάτι διαφορετικό; Τι είναι αυτό που σε κάνει να αμφιβάλλεις για τον εαυτό σου; Δεν ακούς καμιά φορά την ηχώ της ψυχής σου; Δεν κάνει την καρδιά σου ανήμπορη να ελέγξει τους παλμούς της;»

«Δεν ξέρω, δεν ξέρω.. Να, κι αυτό μόλις που είπες εγώ δεν μπορώ να το πω. Δεν βρίσκω καμιά αφετηρία..»

«Δεν ονειρεύεσαι;»

«Όχι δεν μπορώ. Μου είναι αδύνατον..»

«Δεν χαμογελάς αυθόρμητα; Έτσι. Δίχως λόγο. Κι ύστερα ψάχνεις γύρω σου την πηγή του, την αιτία του. Ε;»

«’Οχι, όχι. Είναι φοβερό.. Οι μόνες θολές εικόνες που έχω….»

«Ναι…»

«..είναι εκείνες που έχω ζήσει. Του παρελθόντος. Στιγμές που βίωσα. Όχι αυτές που θέλω να ζήσω. Εκείνες δεν τις βλέπω. Εσύ πώς τις βλέπεις; Είναι μόνο δικό σου προνόμιο;»

«’Οχι, όχι δεν έχεις καταλάβει…»

«Να, χαμογελάς πάλι, αυθόρμητα, δεν είπα κάποιο αστείο, πώς το καταφέρνεις;»

«Ελπίζω…»

«Ελπίζεις τι ακριβώς;»

«Ελπίζω. Αυτό, τίποτε άλλο.»

«Κι αυτό από μόνο του φτάνει; Μου φαίνεται πως παίζεις μαζί μου.»

«Κάθε άλλο.. Η ελπίδα είναι εκείνο που δεν αποζητάς, αλλά απαιτείς. Είναι εκείνο το συναίσθημα που δεν σε κάνει να περιμένεις αλλά σε σπρώχνει μπροστά για να δικαιώσεις την ύπαρξή σου. Προσφέρει αλλά δεν χαρίζει, μαγεύει αλλά δεν δημιουργεί αυταπάτες, μοιράζεται αλλά δεν εξαπατά. Είναι ένας κύκλος που μέσα του βρισκόμαστε εμείς και ψάχνουμε συνεχώς την έξοδο χορεύοντας γύρω από τον εαυτό μας. Με λίγα λόγια.. Απαιτεί και απαιτείται. Απαιτεί δράση, απαιτείται για την ολοκλήρωση στο όνομα της ανθρώπινης ύπαρξης.»

«Με ενθουσίασες. Μα οι θολές εικόνες εξακολουθούν να υπάρχουν.. Εσύ πως μπορείς και τα βλέπεις όλα ξεκάθαρα στο φως;»

«Δεν βλέπω ξεκάθαρα στο βάθος των ονείρων μου. Βλέπω μόνο το φως, το δικό μου φως. Αυτό είναι ξεκάθαρο. Άλλωστε.. Εάν χορεύεις μέσα σ’ αυτό τον κύκλο γύρω από τον εαυτό σου, είναι δυνατόν να σχηματίσεις μια καθαρή, μια ενιαία, ολοκληρωμένη εικόνα για τον εαυτό σου και τις επιθυμίες σου; Όχι βέβαια.. Το μόνο που βλέπεις είναι το φως. Κι όσο το πλησιάζεις, τόσο πιο φωτεινό θα γίνεται, τόσο περισσότερο η καρδιά σου θα χτυπά για να συνεχίσεις.»

«Και το χαμόγελο;»

«Άν θες να ξεκινήσεις να χορεύεις για τα όνειρά σου αρκεί ένα μόνο πράγμα: να πιστέψεις. Σε σένα, στον άνθρωπο, στην αγάπη, στις πτώσεις, στον πόνο, στην ξέφρενη ανυπομονησία της αναμονής για την εκπλήρωση των σκοπών σου.. Κι όταν δεν παλεύεις να δεις εικόνες γυαλισμένες και λαμπρές και όμορφα αρωματισμένες, αλλά μόνο το φως, το είδωλο που τις περικλείει, τότε μόνο θα χαμογελάσεις αυθόρμητα.. Και για να σε αφήσω.. Πες μου το πρώτο πράγμα που σου έρχεται στο μυαλό. Τώρα, δίχως σκέψη.»

«Εμ.. ανάσα.. Αυτή η λέξη μου ήρθε..»

« Μόλις άκουσες την ψυχή σου, σου ζήτησε κάτι.. Ανάσανε λοιπόν και ξεκίνα…

Advertisements

One thought on “Ο κύκλος του φωτός.

  1. Άιναφετς February 2, 2015 / 7:05 pm

    Καλώς μας ήρθες πάλι! 🙂
    Νομίζω, πως η ελπίδα, τα όνειρα και η πίστη, είναι αυτά που μας εμποδίζουν να ζήσουμε αυτό που όντος υπάρχει, που υπάρχει αληθινά και όχι στη φαντασία μας… νομίζω πως μόνο με αυτή την “επίγνωση”, θα υπάρξει φως στη ζωή μας… είναι μια “αίσθηση” που έχω από μικρή…

    Η μουσική που διάλεξες, ταίριαξε τέλεια με το κείμενο… ένα δυναμικό ταγκό!

    ΑΦιλιά καρδιάς! (Α=Αληθινά) 🙂

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s