Περί της εν ζωή αναστροφής.

Σκοτεινή είναι η νύχτα. Τα παιδιά μου, η σάρκα μου. Για άλλη μια φορά η ημέρα πήρε το βλέμμα της από πάνω μας. Αλλά εμείς, που δεν παραδοθήκαμε ποτέ στην ελπίδα, εμείς που γεννηθήκαμε ενάντια στη θέλησή μας, αθώοι γνήσιοι αμαρτωλοί, λυγίζουμε καμπουριασμένοι από θυμό…

Μέτριοι ίσως στην ψυχή αλλά δυνατοί στην καταφρόνια… Δεν φοβόμαστε το σκοτάδι… Γιατί πάντα μας ξέραμε: είναι το σκοτάδι το ίδιο που μας έφτυσε εδώ…

Ελάτε, οι εποχές του χάους, οι εποχές της λεπίδας και του φόβου, οι εποχές της αναίσχυντης λαγνείας…

–  Ω παιδί μου, είμαι άθλιος. Αν ήξερες πόσο ελεεινός είμαι!

– Τι μπορούμε να κάνουμε; Πρέπει να ζήσουμε τις ζωές μας!

Πρέπει να επιζήσουμε από τη μακριά λιτανεία των ημερών που έρχεται. Πρέπει να υποφέρουμε με υπομονή τις προκλήσεις που μας επιφυλάσει η μοίρα. Πρέπει να εργαστούμε για τους άλλους ακούραστα τώρα, αλλά και όταν θα γεράσουμε… Κι όταν έρθει η ύστατή μας ώρα θα την υποδεχθούμε ταπεινά κι εκεί, πέρα από τον τάφο, θα πούμε ότι έχουμε υποφέρει και κλάψαμε και η ζωή μας ήταν πικρή και ο Θεός θα μας λυπηθεί. Αχ, και τότε θα δούμε αυτή τη φωτεινή και όμορφη ζωή, θα δούμε τη φωτεινή και όμορφη ζωή, θα ξανανιώσουμε και θα κοιτάξουμε πίσω μας τη λύπη, ένα τρυφερό χαμόγελο και θα αναπαυθούμε. Εγώ πιστεύω θείε.Πιστεύω…

Δεν είσαι παρά ένας απλός έμπορος με την ψυχή ενός απλού εμπόρου.. Όλα πρέπει να προστεθούν στο λογαριασμό. Ακόμα και οι καλές σου οι προθέσεις πρέπει να αποπληρωθούν.. Τρέξε μικρό ζωύφιο… Ίσως ακόμα καταφέρεις να σώσεις την αθάνατη ψυχή σου… Αλλά πρώτα, σκέψου αυτό… Τα δέντρα δεν είναι δέντρα και τα σπίτια δεν είναι σπίτια…

–  Aυτά τα κτίρια δεν μπορούν να συγκρατούν για πάρα πολύ το παρελθόν. 

Ίσως γιατί χτίστηκαν έχοντας τη σκέψη τους στο μέλλον.

–  Απλά θέλω να είμαι ευτυχισμένη…

 Θέλω ακόμα να είμαι ευτυχισμένη..

–  Μέσα σε κάθε ένα από αυτά τα κωλόκουτα υπάρχει ένας άνθρωπος που απλά θέλει να είναι ευτυχισμένος. Ολόκληρες γενιές από μητέρες και γιους, πατέρες και κόρες, από συζύγους, τις ερωμένες τους, από ιδιοκτήτες αυτοκινήτων… Όλοι τους θέλουν να είναι ευτυχισμένοι… Και οι ζωές τους ΄΄τραβιούνται΄΄ όπως τον άνεμο που τρίβει τοίχους από ασβεστόλιθο.

                  Και τι είναι αυτό που θα μείνει πίσω;

 

 

  • Οι φωτογραφίες και το κείμενο είναι από τις ταινίες του Veiko Õunpuu (Τhe Temptation of St. Tony και Sügisball). Φόρος τιμής σε δύο συμπάθειές μου.
Advertisements

19 thoughts on “Περί της εν ζωή αναστροφής.

  1. με γυμνές πατούσες October 1, 2012 / 5:43 am

    σαν συνεχεια στην τελευταια παραγραφο, θελω να πω πως περα απο την ουτοπια του ”θελω να ειμαι ευτυχισμενος” υπαρχει και η πραγματικοτητα του ”τι μπορω να κανω μ αυτα που εχω”;

    δεν τις εχω δει τις ταινιες, διαχρονικα και ρεαλιστικα τα κειμενα..

    καλημερα κουφεταριε
    καλο μηνα 🙂

    • koufetarios October 3, 2012 / 7:16 pm

      Βασικά αυτή η ανάρτηση εκφράζει τη σκοτεινή πλευρά του καθενός, διότι θεωρώ πως όλοι μας έχουμε, είναι στη φύση του ανθρώπου όμως κάποια στιγμή να αναζητήσει το φως, στιγμές που θα τον κάνουν ευτυχισμένο, όπως αυτός θέλει φυσικά να ορίζει την ευτυχία, εάν είμαστε από γεννησιού μας ευτυχισμένοι δεν θα είχε νόημα..

      Γι’ αυτό ακριβώς που λες πρέπει καμιά φορά να επιστρέφουμε στη βάση των πραγμάτων, να αναζητήσουμε την πιο απλή μορφή των συναισθημάτων μας και ναι, έτσι με αυτά που έχουμε θα μπορέσουμε στο τέλος να συμβιβαστούμε και να βρεθούμε στην ευχάριστη θέση να θεωρήσουμε τον εαυτό μας ευτυχισμένο!

      Καλό βράδυ, χάρηκα που με επισκέφτηκες!

  2. katabran October 1, 2012 / 10:44 am

    o “αντίπαλος” του ΚΥΝΌΔΟΝΤΑ!ζήτω ο σουρεαλισμός!
    με επιρροές από Bergman,Tarkovsky,Pasolini και Bunuel ο Ounpuu αναζητά την κόλαση στον τέλεια κατασκευασμένο κόσμο μας..

    φχαριστώ Κουφετάριε, να ποια ταινία θα δω ξανά…

    • koufetarios October 3, 2012 / 7:19 pm

      Ζήτω! Εκπληκτικό. Και αν με ρωτήσεις το γιατί δεν θα μπορώ να σου δώσω μια ρεαλιστική απάντηση. Είναι ψυχικός ο ρεαλισμός. Δεν έχει να κάνει με την σκέψη.

      Καληνύχτα!

  3. ♔DƦάɱα QuƎeи ♔ October 1, 2012 / 12:09 pm

    Όλοι αυτό δεν θέλουμε; Να είμαστε απλά ευτυχισμένοι;
    Πολύ ωραία ανάρτηση, διαφορετική!! 🙂
    Καλό μήνα Κουφετάριε και καλή εβδομάδα να έχεις! Εύχομαι αυτός ο μήνας να σου φέρει μόνο χαμόγελα!

    • koufetarios October 3, 2012 / 7:22 pm

      Γεια σου Drama Queen! Στο τέλος, ναι, φυσικά όλοι αυτό ψάχνουμε.. Μετά από τρικυμίες, απληστίες, εγωισμούς και αχαριστία. Καμιά φορά έτσι συμβαίνει δυστυχώς..

      Την καλησπέρα μου..!!

  4. Νέστορας October 1, 2012 / 11:11 pm

    ωραίο ποστ. καλό μήνα!

    • koufetarios October 3, 2012 / 7:23 pm

      Να σαι καλά Νέστορα, σ’ ευχαριστώ..! Καλό μήνα, υπομονή κι επιμονή!

  5. magikifoni October 2, 2012 / 11:14 am

    Γιατί η ευτυχία να είναι ο μόνος στόχος του ανθρώπου και είναι η ευτυχία ο μόνος στόχος του ανθρώπου;

    Χαίρομαι που σε ξαναβλέπω Κουφετάριε! Καλή συνέχεια και καλό μήνα εύχομαι!! 🙂

    • koufetarios October 3, 2012 / 7:25 pm

      Η ευτυχία δεν είναι μία ο καθένας την ορίζει διαφορετικά, νομίζω πως είναι αντικειμενικά δεκτό πως όταν κάνεις πράγματα που σε γεμίζουν, θεωρείσαι -ίσως-ευτυχισμένος. Πόσες φορές όμως είμαστε και δεν το εκτιμάμε ή πόσες φορές θέλουμε να είμαστε και δεν μπορούμε; Μυστήριο…

      Την καλησπέρα μου, σ’ ευχαριστώ!

  6. moodytimes October 2, 2012 / 12:25 pm

    To κείμενο ήταν το καλύτερο “πρόγραμμα” για τις ταινίες αυτές που δεν έχω δεί.Καλό μήνα

    • koufetarios October 3, 2012 / 7:27 pm

      Μοοdy περιμένω την κριτική σου μόλις τις δεις! Δεν το είχα σκεφτεί όπως λέει η Μελίτα, αλλά εκ των υστέρων, ναι, ήταν για σένα αυτή η ανάρτηση χαχα..!

      Άκουσα την εκπομπή σου, εξαιρετική! More 60’s please! 🙂

      • moodytimes October 4, 2012 / 11:41 am

        Σ’ευχαριστώ πολύ,προσπαθώ να τα χωρέσω όλα,για να δούμε.Υπάρχει σκέψη για κάποιες έκτακτες εκπομπές κάποια Σαββατοκύριακα αλλά μαλλον δύσκολο γιατι θέλω χρόνο πολύ για να ετοιμάσω ένα δίωρο οπότε…

  7. melita October 2, 2012 / 5:21 pm

    Έλα πες την αλήθεια , το συγκρεκριμένο ποστ είναι αφιερωμένο στον Moody έτσι;χαχαχαχαχ
    Πολύ ωραία ανάρτηση .Σε φιλώ!

    • koufetarios October 3, 2012 / 7:31 pm

      Απάντησα στον Moody χάρη στην δική σου ιδέα, περιμένω τώρα την δική του πινελιά γι’ αυτές τις ταινίες, θα έχει πολύ ενδιαφέρον!!!

  8. ο δείμος του πολίτη October 4, 2012 / 9:01 am

    Φοβερό κείμενο. Άκρως ποιητική γραφή…

  9. onlyandjustme October 5, 2012 / 8:01 am

    όμορφο…
    όμως δεν αρκεί να θέλουμε απλά να είμαστε ευτυχισμένοι,πρέπει να το επιδιώκουμε και με όσα έχουμε..την καλημέρα μου κουφετάριε!!

  10. Άιναφετς October 11, 2012 / 7:55 am

    Καλημέρα Μαβιέ μου! 🙂
    Μπορεί να το έχεις καταλάβει (από τις σύντομες συν-ομιλίες μας) πως δεν συμπαθώ το μαύρο…αλλά μου αρέσουν οι μαυρόασπρες φωτό και μερικές παλιές μαυρόασπρες γαλλικές ταινίες… βλέπεις έχω δει πολύ σινεμά και λόγο επαγγέλματος (σκηνογράφος) έτσι αποφεύγω ότι μαυρίζει ή εκπέμπει αρνητικά και ας θεωρείται art! 😉
    Την ευτυχία την τοποθετώ μέσα μας, όσο πιο γρήγορα το αντιληφθούμε τόσο πιο γρήγορα θα απαλλαγούμε από τον φόβο για το αύριο…

    Αυτά που σου γράφω δεν αναιρούν πως μου αρέσει ο τρόπος που εκφράζεσαι και ας είναι λιγουλάκι μαυρισμένος! 😉

    ΑΦιλιά και να έχεις μια πολύχρωμη μέρα! 🙂

    • koufetarios October 14, 2012 / 12:09 pm

      Θα συμφωνήσω για τις ασπρόμαυρες φωτογραφίες και ταινίες! Μα έτσι είναι εσύ μου δίνεις χρώμα με τις σκέψεις σου, μετά έρχομαι πάλι στο λημέρι μου και περπατάω λίγο στο σκοτάδι, όλα χρειάζονται!! Το λιγουλάκι μ’ έκανε και γέλασα, πολύ γλυκό..! 😀

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s