Η επιλογή μιας ακροδεξιάς ΄΄αλληλεγγύης΄΄.

Μετά τα αποτελέσματα των εκλογών είναι πολλοί εκείνοι που ακόμα αναρωτιούνται τον λόγο που η χρυσή αυγή πήρε τόσο μεγάλα ποσοστά στις δραματικές εκλογές, που όλα δείχνουν ότι θα επαναληφθούν. Άκουσα πολλές φορές ένα ”γιατί” από μία μεγάλη μερίδα ανθρώπων με τους οποίους συναναστρέφομαι. Ομολογώ πως κι εγώ στην αρχή με όση ψυχραιμία μπορούσα να έχω, αναρωτήθηκα το ίδιο. Γιατί η χρυσή αυγή να λάβει το ποσοστό του 6,97%; Τι ήταν αυτό που ώθησε ένα μεγάλο τμήμα των ψηφοφόρων να ρίξουν το ψηφοδέλτιό τους στην κάλπη;

Κάποιοι θα σκεφτούν τις πολιτικές ευθύνες των άλλων κομμάτων, την κοινωνική εξαθλίωση, την εφήμερη μόδα μιας  οργάνωσης που κάνει νούμερα ενώ δεν μπόρεσε ποτέ ουσιαστικά να βρει το βήμα για να εκφράσει τις θέσεις της σε οποιοδήποτε τηλεοπτικό κανάλι. Προσωπικά σκέφτηκα να απομακρυνθώ από επαναλαμβανόμενες σκέψεις και αξιόλογες πολιτικές παρατηρήσεις και να προσπαθήσω να δώσω την δική μου ερμηνεία  με βάση τις συναισθηματικές και κοινωνικές συνέπειες που απορρέουν από τη διαφθορά του πολιτικού συστήματος, την ανεργία, την περιθωριοποίηση της νέας γενιάς, την παπαγαλίστικη γνώση, τις εναλλαγές μεταξύ εξιδανικευμένου κόσμου και σκληρής πραγματικότητας.

Όπως είναι γνωστό κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός. Ζώντας σε ένα αστικό περιβάλλον η κοινωνική αναγνώριση, η επίτευξη στόχων, η ίση αντιμετώπιση ανθρώπου προς τον συνάνθρωπο, η ισορροπία,η ευημερία, η κοινωνική αλληλεγγύη, το χρηματικό κέρδος, η κοινωνική ανέλιξη, είναι στοιχεία που χαρακτηρίζουν τις επιθυμίες ενός νέου και όχι μόνο ανθρώπου, προκειμένου η ζωή του να ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις της κοινωνίας, ενός δημοκρατικού πολιτεύματος που ορίζει δικαιώματα και υποχρεώσεις.

Ωστόσο η κατάσταση σήμερα δεν συνάβδει με τις αρμονικές και παχυλόμισθες εποχές του παρεθόντος. Μιας και το χρήμα είναι αυτό που μπορεί και καθορίζει την βιωσιμότητα ενός νοικοκυριού, τα άτομα ως μονάδες αναζητούν τρόπους για να ανατρέψουν την υπάρχουσα κρίσιμη οικονομική τους κατάσταση. Όταν το κράτος παρέχει μειωμένο επίδομα ανεργίας στους άνεργους, όταν δεν κινείται καθόλου η αγορά, όταν η εύρεση εργασίας καταλήγει να είναι μία απογοήτευση σε συνδυασμό με την αύξηση των φόρων, τότε το άτομο αυτό αποφασίζει να λάβει δράση.

Η διαμαρτυρία του μπορεί να πάρει την μορφή δράσης υιοθετώντας τις πολιτικές θέσεις ενός κόμματος, ενός κινήματος, μιας οργάνωσης.  Το θέμα είναι με τι κριτήρια θα τo επιλέξει; Τα κριτήρια και οι προϋποθέσεις έχουν να κάνουν με το άμεσο ή έμμεσο κοινωνικό περιβάλλον με το οποίο συναναστρέφεται. Τα κριτήρια και οι προϋποθέσεις δηλαδή εξαρτώνται από την παιδεία που έχει λάβει, το οικογενειακό περιβάλλον, το ευρύτερο κοινωνικό περιβάλλον, τα ενδιαφέροντά του, τις φιλοδοξίες του, την κοινωνική αποδοχή ή περιθωριοποίησή του. Για παράδειγμα η κοινωνική απομόνωση σε ένα περιβάλλον όπως αυτό του σχολείου, μπορεί να οδηγήσει το άτομο στην κατάθλιψη, την εσωστρέφεια και εν τέλει σε μία μελλοντική αντίδραση. Το άτομο όμως που μεγαλώνει φυσιολογικά σε ένα υγιές περιβάλλον,  ανταλλάσοντας ιδέες, απόψεις, προβληματισμούς εξερευνώντας τον κόσμο και την κοινωνία, σχηματίζει με μεγαλύτερη άνεση πολιτική σκέψη, φιλελεύθερες ιδέες, ειρηνική στάση, κάτι το οποίο τον οδηγεί και σε διαφορετικά μέσα πάλης και αντίστασης όταν αυτό κριθεί απαραίτητο.

Ένα παράδειγμα που με έκανε να συνειδητοποιήσω την ανυσηχητική ανάγκη των νέων για ένα άλλο είδος συλλογικότητας, αλληλεγγύης και ανατροπής του πολιτικού σκηνικού είναι η ταινία ”Το Κύμα’. Βέβαια η ανάγκες αυτές μπορούν να βρουν έδαφος είτε στα πλαίσια μιας φιλελεύθερης ιδέας είτε σε σκέψεις απολυταρχικές, φασιστικές και ολοκληρωτικές

Το «Κύμα» διαδραματίζεται σε ένα σύγχρονο γερμανικό λύκειο και είναι σαν ένα πείραμα που μοιάζει με ανατομία του ναζισμού. Το πείραμα αυτό γίνεται στο πλαίσιο μιας εκπαιδευτικής εβδομάδας, στη διάρκεια της οποίας μια σχολική τάξη μετατρέπεται σε εκκολαπτήριο νεοναζί. Ενας αντικομφορμιστής καθηγητής, πρώην ακτιβιστής, αναλαμβάνει απρόθυμα να οργανώσει στην τάξη του ένα εργαστήριο πολιτικής επιστήμης και να διερευνήσει την έννοια της αυτοκράτειας (η απόλυτη εξουσία, η πλήρης ελευθερία, η αυτοκυριαρχία), η οποία αποτελεί, κατά τεκμήριο, θεμέλιο της δικτατορίας. Οι μαθητές, που συμμετέχουν εθελοντικά στο «πείραμα», τον εκλέγουν αρχηγό της τάξης και αρχίζουν σταδιακά να απεμπολούν την ατομικότητά τους στο όνομα του ομαδικού πνεύματος. Ο καταλύτης γι’ αυτή τη μετάλλαξη της συμπεριφοράς τους είναι η αυστηρή πειθαρχία. Στα μέσα της εβδομάδας ντύνονται ομοιόμορφα, θέτουν τα όριά τους με τον υπόλοιπο κόσμο και αναζητούν ένα σύμβολο ως κώδικα επικοινωνίας, αλλά και σημάδι ισχύος της ομάδας τους. Προς τα τέλη της εβδομάδας, χαιρετούν στρατιωτικά και επιδίδονται σε βιαιότητες. Η σχέση δασκάλου – μαθητή έγινε σχέση λοχία -στρατιώτη και το δημοκρατικό σχολείο μετατράπηκε αίφνης σε κέντρο νεοσυλλέκτων!

Το αποτέλεσμα βέβαια ήταν οι μαθητές να γοητευτούν από την ομοιομορφία που απαρτιζόταν η ομάδα, άρχισαν να θεωρούν τους εαυτούς τους ανώτερους, με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί στο εσωτερικό ένα κλίμα ευφορίας, ένα αίσθημα ικανοποίησης, να αναδειχθεί η έννοια της συλλογικότητας, της αλληλεγγύης, δίχως να έχουν καταλάβει πως κατά τον ίδιο τρόπο είχε πράξει το εθνικοσοσιαλιστικό κόμμα του Χίτλερ. Η πειθαρχία, η δύναμη του συνόλου, ο σεβασμός (εγέρθητι!) μεταξύ των μελών, η υπακοή και η αίσθηση  απόκτησης ενός είδους κοινωνικού αυτοπροσδιορισμού και προσανατολισμού, οδήγησε τα μέλη της ομάδας σε ακραίες καταστάσεις φέρνοντας στην επιφάνεια την επικινδυνότητα μίας τέτοιας κατάστασης.

Η χρυσή αυγή ως πολιτικοί απατεώνες αποφεύγουν και αρνούνται προς το παρόν να ταυτιστούν με το Γ’ Ράιχ και το φασιστικό τους νοσταλγικό παρελθόν. Η αποτυχία στην εκπαίδευση συνολικά και η αδιαφορία του πολιτικού συστήματος στην διαμόρφωση της προσωπικότητας της νέας γενιάς οδήγησε τις ηλικίες 18-35 να ψηφίσουν υπέρ ενός κόμματος της ακροδεξιάς. Αυτή είναι τουλάχιστον μία εκδοχή. Η αντίδραση λοιπόν έχει δύο πλευρές και το ελληνικό κράτος δεν ανταποκρίθηκε όταν η κοινωνία της έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου, δεν λειτούργησε παιδαγωγικά, αντίθετα με αριθμητική ακρίβεια, οδήγησε ένα μεγάλο μέρος των νέων στο γκρεμό. Μία νέα γενιά που αναζήτησε το γιατί μόνη της χωρίς καμία καθοδήγηση και πίστεψε στην πρώτη αντιδραστική αλήθεια που βρέθηκε μπροστά της.

Διότι ΄΄Η αλληλεγγύη, η συλλογικότητα και τα ιδανικά που λείπουν από το κοινωνικό περιβάλλον των παιδιών είναι τα στοιχεία που δημιουργούν πρόσφορο έδαφος για πάσης φύσεως δικτατορίες…΄΄

Άλλωστε οι στόχοι διαφορετικών ιδεολογιών στον αγώνα κατά της πλουτοκρατίας, των κεφαλαιούχων, των μεγάλων δικαιούχων του συστήματος δεν έχουν και τεράστιες αποκλίσεις. Από τη μία είναι τα εργατικά σοσιαλιστικά κινήματα και από την άλλη τα εθνικιστικά. Κοινό τους στοιχείο η ελευθερία, η ισότητα, η αδελφοσύνη. Και τα δύο είναι κατά του υπάρχοντος συστήματος. Καθένα από αυτά βέβαια είχαν διαφορετικό σημείο αναφοράς. Συγκρούσεις μισθωτών εργατών με τους ιδιοκτήτες των οικονομικών δομών που δούλευαν οι μισθωτοί εργάτες για το εργατικό κίνημα, και σύγκρουση των πολυάριθμων καταπιεσμένων λαών με βάση γλωσσικά, θρησκευτικά χαρακτηριστικά με κυρίαρχους λαούς μίας δεδομένης πολιτικής επικράτειας για το εθνικιστικό. Οι διαφορές είναι σαφώς πιο έντονες από τις ομοιότητες. Εκεί έγκειται και το σφάλμα.. Διότι απαραίτητη είναι η αναζήτηση μίας συλλογικής μορφής πάλης με δημοκρατικά χαρακτηριστικά. Όταν θεωρείς τον εαυτό σου θύμα και επιθυμείς να τον μετατρέψεις σε θύτη προς όφελος της κοινωνίας, της ευημερίας και της ανάπτυξης, συμπεριλαμβάνεις όλες τις κοινωνικές ομάδες, δίχως φυλετικές, θρησκευτικές, ιδεολογικές διαχωριστικές γραμμές.

Κλείνω με ένα απόσπασμα από το βιβλίο του Διονύση Χαριτόπουλο από το βιβλίο του ΄΄Ημών των Ιδίων΄΄.

Οι νέοι ονειρεύονται να σπουδάσουν για να κάνουν καριέρα σε κάποιες από τις μοντέρνες και αστραφτερές δουλειές. Αυτές έχουν πέραση, προσφέρουν υψηλές αμοιβές και απείρως υψηλότερο κοινωνικό στάτους. Δεν υποψιάζονται καν πως η καριέρα είναι η δική τους κοιλάδα των δακρύων. Για να πετύχεις σε αυτές τις δουλειές, το παν είναι να ξέρεις να πουλάς τον εαυτό σου. Αλλού σε θέλουν τολμηρό και επιθετικό και αλλού μετρημένο και αξιόπιστο. Οι απαιτήσεις αλλάζουν ανάλογα με τον κλάδο. Άλλο σειλς και άλλο φαϊνανς. Σ’ αυτή την κωμωδία του αγκρέσιβ ή του ρελαϊαμπλ δε θα σταματήσεις ποτέ να συμμετέχεις, αυτή θα σε κρατάει στη δουλειά. Επίσης από την ημέρα που θα εισέλθεις σε έναν κλάδο, θα πρέπει να ασπαστείς και τις ιδεοληψίες του, σα να μυείσαι σε θρησκευτική αίρεση. Ο κλάδος υπεράνω όλων…”

Πηγές:

  • Την κριτική για την ταινία ”Το Κύμα”(Die Welle) μπορεί να την διαβάσει κανείς εδώ.
  • Το λογότυπο S.O.S.iety βρίσκεται πρωτότυπο στην σελίδα : http://sos-iety.blogspot.com/
Advertisements

19 thoughts on “Η επιλογή μιας ακροδεξιάς ΄΄αλληλεγγύης΄΄.

  1. ο δείμος του πολίτη May 11, 2012 / 8:20 am

    Δε θα δεχτώ ότι στηρίζτηκε μόνο σε νέους. Η νεολαία έδωσε μόνο το 20% των ψήφων της (σημαντικό μεν ποσοστό αλλά όχι μόνο). Φαίνεται πως οι περισσότεροι ήταν οικογενειάρχες. Γιατί στην ανάλυσή σου με έμφαση στην παιδεία και την ταύιση, παρέβλεψες τη σημασία την ένδειας και του φόβου πληβειοποίησης μικροαστών. Έχω μία εικόνα ότι τη ΧΑ δεν τη στήριξαν μεσοαστοί μεσήλικες (επιχειρηματίες, έμποροι, Δημόσιοι Υπάλληλοι), αλλά μικροαστοί αυτοαπασχολούμενοι και διαταξικά νέοι. Μαζί με αυτούς και μέρος εργατικού πληθυσμού. Η εικόνα μου είναι εμπειρική κι λογική που εξάγω από το γεγονός ότι όσο πιο υποβαθμισμένη μια περιοχή τόσο υψηλότερα τα ποσοστά. Υποβαθμισμένη όμως γειτονιά είναι όχι εκείνη με μετανάστες, αλλά εκείνη με τα φτωχότερα εργατικά και μικροαστικά στρώματα.

    • koufetarios May 11, 2012 / 4:48 pm

      Δείμε οι ηλικίες 18-35 μπορεί όντως να αντιστοιχούν στο 20% των ψήφων, ωστόσο αν δεν λάβουμε υπόψιν μας τους αριθμούς, θα συμφωνήσουμε νομίζω στο ότι η προσέλευση νέων στους κύκλους της Χ.Α.,τουλάχιστον τον τελευταίο χρόνο ήταν ανοδική. Εμπειρικά κάτι τέτοιο είναι εμφανές, αλλά και ακούγοντάς το με περηφάνια σε τοπικό κανάλι από ένα μέλος της ΧΑ στα Χανιά επιβεβαιώθηκα.Τα κενά και τα σφάλματα του πολιτικού συστήματος είναι εμφανή πλέον. Σε τέτοιες περιπτώσεις δεν μπορώ να μιλήσω για ατομικότητα και για ακέραιους χαρακτήρες όταν αναφέρομαι σε συλλογικές ιδέες ή γενικότερα σε κοινωνικές μάζες. Από την άλλη η ένδεια και γενικότερα το οικονομικό αδιέξοδο έχει διευρυνθεί, δεν νομίζεις;(Δεν αναφέρθηκα στη σημασία της ένδειας και την πληβειοποίησης μιας και η ματιά που αντιμετωπίζω το θέμα της ΧΑ εστιάζει περισσότερο στη σχέση μεταξύ ατόμου και ομάδας παρά σε κοινωνικές πραγματικότητες και πολιτικές αναλύσεις.) Παρ’όλαυτα πιστεύω ότι η απογοήτευση δεν περιορίζεται στους μικροαστούς και από όσους απαρτίζουν την εργατική τάξη. Το πολιτικό σύστημα έδωσε χώρο στη διαμόρφωση τέτοιων συνειδήσεων, με αποτέλεσμα την στροφή των πολιτών σε ακραίες μορφές πάλης και αντίδρασης. Εξήγησέ μου όμως πώς ορίζεις ή πώς διαφοροποιείς την υποβαθμισμένη γειτονιά από την υποβαθμισμένη περιοχή; Σε σχέση με τις κοινωνικές τάξεις και το επίπεδο διαβίωσης. Και ρωτάω αφενός γιατί με μπέρδεψε λίγο αυτό, αφετέρου διότι βασική αιτία( μέσα στις πολλές αιτίες) για το ακροδεξιό ρεύμα θεωρώ την έλλειψη παιδείας(ως κύριος υπαίτιος το πολιτικό σύστημα) συνολικά. Σε τέτοιες όμως στιγμές είναι που υποβόσκει η ιδέα για ολοκληρωτική ανατροπή του πολιτικού συστήματος και αυτό θα μπορούσε κάλλιστα να γίνει πραξικοπηματικά. Πόσους χιλιάδες άραγε χρειάζεσαι για να το επιτεύξεις αυτό; Θα συμφωνήσω γενικά σε ορισμένα σημεία με σένα,αλλά Θέτω τους προβληματισμούς μου κυρίως για την επόμενη γενιά και την υποβόσκουσα επικινδυνότητα τέτοιων κινημάτων σε περιόδους κρίσης.. Ίσως δεν έγινα και πολύ κατανοητός, να με συγχωρείς!

      • ο δείμος του πολίτη May 11, 2012 / 5:00 pm

        Βασικά δε διαφωνώ σε τίποτα άλλο παρά στην προτεραιότητα των αιτίων. Η πληβειοποίηση κι η φτώχεια είναι τα κύρια στοιχέια. Πχ στη Σαλονικη οσο πιο δυτικά (πιο φωτχά) τόσο μεγαλύτερα τα ποσοστά της. Βέβαια η φτώχεια και η κοινωνική προέλευση συνδέονται άμεσα με την παιδεία

      • koufetarios May 12, 2012 / 1:54 pm

        Διαφωνώ που διαφωνείς με την προτεραιότητα των αιτιών καθώς είναι αναγκαία και η ανάλυση της κάθε αιτίας ξεχωριστά ώστε να μπορέσεις στη συνέχεια να προβείς σε συγκρίσεις.!

      • ο δείμος του πολίτη May 12, 2012 / 1:58 pm

        Επίτρεψέ μου να συμπληρώσω, ότι κατά τη γνώμη μου, οι ψηφοφόροι του κόμματος ήταν γενικώς ακροδεξιών απόψεων (όχι βέβαια φασιστικών, αλλά επιρρεπείς σε αυτές ως κοντινό συγγενή και ειδικά μετά την κυβερνητική συμμετοχή του ΛΑΟΣ). Δεν ήταν ούτε κεντρώων αντιλήψεων ούτε αριστερών (ανεξάρτητα από το κόμμα που υπερψήφιζαν μέχρι τώρα).

      • koufetarios May 12, 2012 / 2:19 pm

        Θα συμφωνήσω. Το ΛΑΟΣ συμβιβάστηκε και το μόνο που έχει να θυμάται είναι ο περίφημος στίχος του Καβάφη ( “ο αρνητής δεν μετανιώνει εάν ρωτιόταν πάλι όχι θα ξαναέλεγε κι όμως τον καταβάλει εκείνο το όχι το σωστό σε όλη του τη ζωή”.)

  2. Τελευταίος May 12, 2012 / 1:31 pm

    Ενδιαφέρον άρθρο όπως και ο μέχρι στιγμής διάλογος. Εγώ θα έλεγα ότι το φαινόμενο της εισόδου της ΧΑ στη Βουλή θα πρέπει να το εξετάσουμε πρώτα απ’ όλα από την κοινωνιολογική του σκοπιά. Να απαντήσουμε στα αμέτρητα γιατί και πως που ανακύπτουν αυθόρμητα κάθε φορά που αναλογιζόμαστε αυτό το γεγονός. Σε αντίθεση με όσους λένε το αντίθετο, η δικιά μου γνώμη είναι ότι οι 440.000 χιλιάδες ψηφοφόροι της ψήφισαν ενσυνείδητα. Κι αυτό είναι που τρομάζει περισσότερο από κάθε τι άλλο.Τα λάθη και οι παραλείψεις της μέχρι σήμερα πολιτικής έφεραν τη ΧΑ στη Βουλή και όχι η ίδια η ΧΑ από μόνη της. Οφείλουν λοιπόν πολιτικοί και πολίτες να πάρουν το μήνυμα και να βρουν τα λάθη. Και να τα διορθώσουν.

    Την καλησπέρα μου.

    • koufetarios May 12, 2012 / 2:12 pm

      Θα συμφωνήσω Τελευταίε. Το βάρος των ευθυνών το έριξα στο πολιτικό σύστημα (εξου και η αναφορά στην κοινωνική περιθωριοποίηση και απομόνωση του ατόμου). Καλά κάνεις και αναφέρεις τον αριθμό των ψηφοφόρων της ΧΑ όπως και τον χαρακτηρισμό ”ενσυνείδητα”. Σε πρόσφατο άρθρο του ο Δείμος αναφέρει πως ” Ο ελληνικός λαός ψήφισε ανά μόνας, αποφάσισε κι επέλεξε ατομικά και συλλογικά εξέφρασε μία τάση.” Το ίδιο και στην περίπτωση για το μέρος του πληθυσμού που ψήφισε ακροδεξιά. Είναι ένας λόγος που αναφέρθηκα στις σχέσεις ατόμου-ομάδας. Αλλά το ένα αίτιο δέχεται το επόμενο. Και αναφέρομαι στην φτώχεια και την πληβειοποίηση που έθιξε ο Δείμος. Ωστόσο οι προθέσεις μου δεν κινήθηκαν με βάση το κοινωνικό στάτους ή την κοινωνική πραγματικότητα αλλά επεδίωξα να εστιάσω περισσότερο στις ευθύνες του κράτους για την άνοδο της ακροδεξιάς και στην έλλειψη παιδείας και ιδανικών στη νέα γενιά που την στήριξε. Αλλά όπως και να το κάνουμε όλες αυτές οι αιτίες έχουν μία σχέση εξάρτησης μεταξύ τους.

      • Τελευταίος May 12, 2012 / 2:22 pm

        Δίκιο έχεις. Πράγματι οι αιτίες αυτές είναι αλληλοεξαρτώμενες. Κι αποδεικνύεται πως πίσω από τις αιτίες αυτές τελικά κρύβεται κάτι άλλο πιο μεγάλο. Η έλλειψη παιδείας. Διότι η έλλειψή της κάνει τους ανθρώπους να ζουν, να δρουν και να επιλέγουν επιδερμικά και να αγνοούν το βάθος αλλά και την ουσία πολλές φορές των πραγμάτων…

  3. Εγώ έχω να πω τούτο ..πως όπου υπαρχει κενό έρχεται κάτι για να το καλύψει. Ο φασισμός δίνει ελπίδες στους εξαθλιωμένους, στους “έχοντες ζήσει “την περιθωριοποίηση και την απόρριψη. Εκεί βρίσκει γόνιμο έδαφος και βέβαια σε χρόνους βαθειάς οικονομικής κρίσης. Στο γερμανικό έργο που ανέφερες,ο μικρός με τα χίλια προβλήματα που αντιμετώπιζε με τον εαυτό του βρήκε την αναγνώριση απ’ το περιβάλλον για πρώτη φορά, μέσα απο τις ναζιστικές μεθόδους που ακολούθησαν οι μαθητές. Πολύ ωραίο έργο!
    Η συνεχής ενημέρωση και η προβολή των θέσεων κομμάτων που υπερασπίζονται ναζιστικές θεωρίεςκαι μιλιταριστικές συμπεριφορές , θεωρώ ότι είναι το μοναδικό αποτελεσματικό όπλο εναντίον της εξάπλωσής τους!
    Ήδη τα ποσοστά τους μειώνονται στις σφυγομετρήσεις των στατιστικών ερευνών
    Εαν η αριστερά που αυτή την στιγμή δείχνει να παίρνει ένα προβάδισμα στους πολίτες αυτής της χώρας δεν αξιοποιήσει την ευκαιρία και συνεχίσει να αφήνει τα κενά που προανέφερα, τότε να είστε σίγουροι ότι σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα η ΧΑ θα διπλασιάσει τα ποσοστά της.Την καλησπέρα μου στην παρέα

    • koufetarios May 16, 2012 / 11:50 am

      Ευτυχώς η Χρυσή Αυγή έχει δείξει ήδη, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο το αληθινό της πρόσωπο, ελπίζω σε έξοδό τους από τη Βουλή. Είναι μία διαπίστωση για τα νέα μέλη της και σ’αυτό έβαλε το χεράκι της και το κράτος. Το ταμείο των πανεπιστημίων έχει αδειάσει, τα σχολεία δεν μπορούν να καλύψουν τις βασικές τους ανάγκες, μία παιδεία λοιπόν με το κράτος να αδιαφορεί -και δεν θέλει στην τελική- σε ότι έχει να κάνει με τη μόρφωσή του, τις γνώσεις του, το μέλλον μιας νέας αλλά κουρασμένης και ψυχολογικά άρρωστης γενιάς που είναι ήδη καθοδόν. Πώς λοιπόν να μην παρερμηνεύουμε θεωρίες, στοιχειώδεις φιλελεύθερες ιδέες όταν το κράτος φροντίζει να τις αποκρύπτει και να προωθεί σχολικά βιβλία για το σφάξιμο των Ελλήνων από τους Τούρκους; Δεν λέω η ιστορία έχει και τις μαύρες της σελίδες. Αλλά η γνώση θα έπρεπε να διαμορφώνει προσωπικότητες με ιδέες και πρότυπα που θα μπορούν να αξιολογούν σωστά το παρελθόν και να προστάσουν το κοινό καλό για το μέλλον, πέρα από προκαταλήψεις, ταμπού και ρατσιστικές ιδέες.

      Ας ελπίσουμε σε κάτι καλύτερο Καριάτιδα. Ακόμα ελπίζω.

      Καλημέρα!

  4. onlyandjustme May 14, 2012 / 12:19 am

    Δεν μπόρεσα ποτέ να καταλάβω γιατί οι Γερμανοί πολίτες μετατρέπονται τόσο εύκολα σε φασίστες..μάλλον δεν απέβαλλαν ποτέ το φασισμό…Δεν είναι τυχαίο άλλωστε,που στο γνωστό πείραμα,το οποίο γυρίστηκε σε ταινία http://www.imdb.com/title/tt0250258/ (remake πιο παλιάς ταινίας,επίσης υπέροχης) οι φύλακες στις 6 μέρες άρχισαν να βασανίζουν κρατούμενους με αποτέλεσμα να διακοπεί το πείραμα μετά από τραγικά γεγονότα…Ναι,υπάρχουν Έλληνες οπαδοί του φασισμού,αλλά όχι τόσοι όσο το ποσοστό της χρυσής αυγής..και δε νομίζω οτι σε 5 ή 6 μέρες δημοκρατικοί πολίτες(όποιου λαού) θα μπορούσαν να μετατραπούν στα κτήνη του das experiment…καλημέρα! 🙂

    • koufetarios May 16, 2012 / 11:58 am

      Εκπληκτική ταινία επίσης το πείραμα! Ο γερμανικός κινηματογράφος έχει βγάλει πολλές καλές ταινίες, ίσως προσπαθεί να εξηγήσει και να δικαιολογήσει τα λάθη του παρελθόντος.. Σαφώς και είναι δύσκολο αυτό που λες! Ένας σώφρων άνθρωπος διαμορφώνει άποψη αρκετό καιρό πριν τις κάλπες και όχι σε 5 μέρες, δεν νομίζεις; 😀

      ΤΤην καλημέρα μου, σ’ευχαριστώ!!

  5. katabran May 16, 2012 / 6:44 am

    έχω δείξει πέρυσι στους μαθητές μου το “κύμα” και τους εχω δείξει πως δε θυσιάζουμε τα ναύλα για να κάνουμε το γύρο μιας βάρκας…

    όσο αναλύεται και αιτιολογείται το φαινόμενο απο μόνο του, θα διδάσκω με το παράδειγμα…

    θέλω να δείξω στα παιδιά , με τη δύναμη του παραδείγματος , ότι όποιος ασπάζεται το απόλυτο κακό πρέπει να είναι έτοιμος και να το υποστεί…
    τα παιδιά δείχνουν την ποιότητα του μέλλοντος…

    φοβάμαι πως μπορούμε να μισηθούμε κι άλλο,κι άλλο,κι άλλο…

    καλημερα σας

    • koufetarios May 16, 2012 / 12:00 pm

      Τα παιδιά πρέπει να βλέπουν τη σκληρή αλήθεια, να βλέπουν πώς θα ήταν έτσι και πώς θα ήταν αλλιώς. Να έχουν άποψη τα παιδιά. Επιτέλους. Το ποδόσφαιρο και η τηλεόραση μας έχουν καταστρέψει.

      Katabran καλησπέρα!

  6. moodytimes May 16, 2012 / 9:57 am

    Το κύμα το έχω δει,μεσ’την όποια ευκολία και υπερβολή του είπε πολύ σωστά πραγματα,και ναι το ξέρω ότι βασίζεται σε πραγματική ιστορία.
    Βλέποντας τις “προσωπικότητες” της χρυσαυγίτικης μπαλαφάρας και απορώντας ποιος τους ψηφισε θα συμφωνήσω με τον τηλεοπτικό Δρ. Χάουζ….
    “πείτε μου ότι δε γνωρίζετε πως υπάρχουν ηλίθιοι” εγώ θα πρόσθετα και το ανιστόρητοι.Και κυνικός είμαι και σκληρός αλλά δε μπορώ να χαιδεύω αυτιά όσως ψήφισαν αυτούς που ρήμαξαν τον τόπο τα χρόνια 1941-44, ας μη πλατιάσω κι άλλο.
    Καλημέρα φίλε μου

    • koufetarios May 16, 2012 / 12:03 pm

      Συμφωνώ απόλυτα, καμιά φορά βγαίνουμε έξω από τα ρούχα μας με αυτά που ακούμε αλλά όντως.. Όπως υπάρχουν καλύτεροι και χειρότεροι από μας, έτσι υπάρχουν και οι ηλίθιοι και οι πιο ηλίθιοι. Οι πολιτικοί και ιδιαίτερα οι ακροδεξιοί είναι και ανιστόρητοι και πανηλίθιοι. Πόσο μάλλον ο κύριος που φώναξε το ‘εγέρθητι’. Οι παππούδες του λέει πολέμησαν με το ΕΑΜ και οι δικοί του είναι κομμουνιστές. Πάμε καλά;

      Καλησπέρα!

  7. moodytimes May 17, 2012 / 3:29 am

    Bγήκε και στην εκπομπή του (ανα)Θεμου Αναστασιάδη.Μια άλλη προσπάθεια για να παρουσιαστεί ο νεοναζισμός ως χαβαλές και σόου.Εκεί δήλωσε πως δεν είναι ναζί-Γερμανός αλλά έλληνας εθνικιστης….μια χαρά τον ασπάζεται τον ναζισμό όμως αλλάζει εθνικότητα.Και γαλανόλευκη να είναι η σβάστικα εμένα μου προκαλεί εμετό,τόσο απλά.
    Ξανακαλημέρα αδελφέ

    • koufetarios May 17, 2012 / 2:00 pm

      Φίλε Moody ήθελα να σπάσω την τηλεόραση όταν είδα τον ακροδεξιό, εν δυνάμει μελλοντικό χουντικό να κάθεται σε ένα πάνελ και να μιλάει για τη ζωή του. Πόσο υποκριτές μπορεί να είναι όλοι του εκεί μέσα; Ο ναζισμός δεν είναι απαραίτητα γερμανικός ο φασισμός είναι ένας και όποιος θέλει τον ασπάζεται. Αλλά αυτή η επικίνδυνη προβολή στα μέσα προσβάλουν ότι ιερά κόκκαλα έχουν θαφτεί εξαιτίας τους. Και εξαιτίας τους εννοώ τους ναζιστές. ντροπή τους.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s