Όνειρα του παρελθόντος.

”Νέκρα”. Αυτή τη λέξη χρησιμοποιούμε πολλοί για να δηλώσουμε το μέγεθος της ανεργίας που καλπάζει. ”Δεν κινείται φύλλο”. ”Ξηρασία”. ”Τ’ιποτα”. ”Τον πούλο”. ”Σκούρα τα πράγματα”. ”Μπα”… Αντί να μιλάμε για το μέλλον μας κάθε φορά που βρισκόμαστε παρέα με γνωστούς και φίλους, συνεχίζουμε να συζητάμε για ένα παρόν που έχει κολλήσει στο παρελθόν. Γιατί άλλο το παρελθόν με τις δόξες του και άλλο το στάσιμο παρόν. Δεν έχουμε νέα. Περιοριζόμαστε στο να κουβεντιάζουμε τι αποφασίζουν οι άλλοι για μας και κλείνουμε απλά με μία θεωρητική αμφισβητήσιμη πρόβλεψη. Προσπαθείς να κρύψεις τον ενθουσιασμό σου για την αίτηση που έκανες για μία σύμβαση ορισμένου χρόνου. Το αναφέρεις στους φίλους χωρίς όμως να δηλώνεις την ώρα που περίμενες στην ουρά του ΚΕΠ για να τακτοποιήσεις την ίδια υπόθεση με άλλα 50 άτομα στη σειρά. Και σου λένε στις ειδήσεις: ο αριθμός των ανέργων σε σχέση με το 2010 έχει σχεδόν διπλασιαστεί…. Οι άνεργοι ανήλθαν σε 857.656 άτομα, ενώ ο οικονομικά μη ενεργός πληθυσμός ανήλθε σε 4.440.050 άτομα και αυξήθηκε κατά 120.120 άτομα, σε σχέση με τον Σεπτέμβριο 2010 (αύξηση 2,8%) και κατά 36.547 άτομα σε σχέση με τον Αύγουστο 2011 (αύξηση 0,8%)……. Πολύ δύσκολη είναι η κατάσταση στην επαρχία, όπου η ανεργία καλπάζει. Σε επίπεδο περιφερειών της χώρας, στην “πρώτη πεντάδα” περιλαμβάνονται οι περιφέρειες της Δυτικής Μακεδονίας (24,2% τον Σεπτέμβριο 2011 από 16,3% τον Σεπτέμβριο 2010), της Ανατολικής Μακεδονίας- Θράκης (20% από 12,9%), της Ηπείρου (18,7% από 12,8%), της Θεσσαλίας (18,4% από 13,7%) και της Δυτικής Ελλάδας (18,3% από 13,1%)….

Νούμερα, στατιστικές, διαπιστώσεις και συμπεράσματα που δηλώνουν όσα βιώνουμε όλοι καθημερινά. Δεν χρειάζεται να ψάξεις στις ειδήσεις για να συνειδητοποιήσεις τι γίνεται. Τα πράγματα είναι απελπιστικά. Η Ελλάδα διαθέτει ένα πανέξυπνο, δημιουργικό και μορφωμένο ανθρώπινο δυναμικό χωρίς να αξιοποιείται. Μα φυσικά και είναι γνωστό σε όλους αυτό. Τα χρόνια περνάνε, οι νέοι των 20 γίνονται 25, των 25 γίνονται 30 και τα όνειρα αρχίζουν να φεύγουν, να απορρίπτονται απ’ τους ίδιους και τελικά η μοναδική ευκαιρία για ζωή να πετάγεται φρέσκια και καλοαναθρεμμένη στο καλάθι των αχρήστων. Γιατί ένας νέος στα 35 δεν είναι φυσικά γέρος αλλά τα όνειρα είναι σαν τα χρόνια ενός σκύλου. 1 χρόνος ζωής είναι 10 όνειρα ή στόχοι που προσπαθήσαμε να υλοποιήσουμε. Τα όνειρα χτίζονται μεν αλλά την κατάλληλη στιγμή πρέπει άμεσα να τεθούν σε εφαρμογή. Διαφορετικά η ευκαιρία για δημιουργία και πραγμάτωση όσων καταφέραμε να διδαχτούμε θα γκρεμιστούν στο λεπτό. Έτσι σε μια μέση ηλικία θα έχουμε αναγκαστεί να απορρίψουμε σχεδόν όλα όσα αγαπήσαμε και θα κάνουμε κάτι που ίσως να μην θέλαμε ποτέ να σκεφτούμε. Θα συμβιβαστούμε. Και αυτό είναι το λάθος που κάνουν πολλοί από μας. Θα μου πεις βέβαια τι άλλο να κάνεις; Όταν δεις ότι σου κλέβουν τις σκέψη, την έμπνευση, τη δημιουργικότητα, τις ευκαιρίες; Θα συμβιβαστείς.. Εκεί λοιπόν βρίσκεται η παγίδα. Αδικία υπήρχε, υπάρχει και θα υπάρχει. Τώρα την ζούμε σε μία πολύ κακή και διαβολική μορφή. Όπως ένα φυλακισμένος δεν χάνει ποτέ την ελπίδα του για μια καλύτερη ελεύθερη ζωή,έτσι κι εμείς έχουμε χρέος, ακόμα και στα λάθη των άλλων, να μην χάνουμε τον προσανατολισμό μας και τις ιδέες μας. Γιατί αν δεν μπορέσουμε να εργαστούμε με βάση αυτό που αγαπάμε, τουλάχιστον ας το κρατήσουμε ως μία ενασχόληση προσωπική, δημιουργική και εξιλεωτική για εμάς. Γιατί το δικαίωμα στην εργασία μπορεί να μας το έχουν αφαιρέσει εδώ και καιρό, όμως το δικαίωμα της έκφρασης και της προσωπικής υποκειμενικής βούλησης για οποιοδήποτε αντικείμενο του κόσμου δεν θα καταφέρει να μας το στερήσει κανείς. Η ιστορία το έχει αποδείξει.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s