Εφηβικές σημειώσεις ενός ημερολογίου…

Τα χιλιόμετρα δεν υπολογίζονται εύκολα από τον ανθρώπινο νου. Η κατανόηση της απόστασης είναι αυτή που αριθμείται έντονα. Μας ξυπνάει το αίσθημα και τη συνειδητοποίηση της ξενιτιάς. Αναγνωρίσιμο είναι το γεγονός ότι πολλά πράγματα λειτουργούν καλύτερα σε χώρους που δεν θεωρούμε δικούς μας. Η άγνωστη μυρωδιά της γης ανοίγει διάπλατα τα πνευμόνια και η ηδονή της ηρεμίας είναι μοναδική.  Η επαφή με ξένους, άγνωστους εξωτερικούς χώρους προκαλεί ανατριχίλα. Νιώθεις σαν τον πρώτο άνθρωπο πάνω στη γη που έχει την ανάγκη να διαπιστώσει ότι αυτό που βρίσκεται μπροστά του και θαυμάζει είναι αληθινό. Εκστασιάζει τη σκέψη και την οδηγεί σε ανθρώπινες πλασμένες ιστορίες με αμείωτο το ενδιαφέρον.  Το μυαλό κοσκινίζει και φιλτράρει όλες τις αυτοδημιούργητες ιστορίες και τις κατατάσσει στην κατηγορία ΄΄οι πιο ενδιαφέρουσες΄΄. Συνδυάζει λοιπόν το μυαλό, την εικόνα καθ’ αυτή, και την εικόνα την πλέον επιθυμητή.  Η πρόθεση του ανθρώπου να βρίσκεται σε ένα συγκεκριμένο εξωτερικό χώρο, μίας ξένης, απομακρυσμένης χώρας αποτελεί την πλέον αναμφισβήτητη παρουσία του εκεί.

Έτσι είναι η ξενιτιά. Η χρονική και αριθμητική απόσταση δύο χωρών. Η διαφορά έγκειται και στην ποικιλία των χρωμάτων, των ανισόρροπων συνδυασμών υλικών πραγμάτων και έμβιων όντων.  Είναι ένα άλλο σύμπαν η ζωή σε ξένα και άγνωστα εδάφη. Αγαπάς τον τόπο που γεννήθηκες και λατρεύεις τον τόπο που τώρα ζεις. Νοσταλγείς τις ασπρόμαυρες, ξεθωριασμένες αναμνήσεις του παρελθόντος, σε πιάνει φόβος με τη σκέψη του αποχωρισμού της σημερινής γης. Της γης του δικού σου παρόντος. Φωτογραφίζεις καθημερινά στιγμές της ζωής και ύστερα τις συνθέτεις σε ένα αξιόλογο συλλεκτικό παζλ. Η ευτυχία και η ζωή τοποθετημένες σε ένα υλικό κομμάτι χαρτιού.  Μία υλική υπόσταση αναδεικνύει το πώς είχαν τα πράγματα -μέχρι και τώρα δηλαδή- στις ευτυχισμένες στιγμές της ζωής και κυρίως πώς θα ήθελες να είναι κάθε μέρα. Ίσως όχι με φόντο το ίδιο μέρος ή το ίδιο πρόσωπο. Η επιθυμία αυτή παρατηρείται κυρίως στην διατήρηση της ίδιας αίσθησης της ευτυχίας. Δεν απαιτούνται διατριβές και έρευνες για να το νιώσει κανείς αυτό. Αρκεί μία αντίδραση που θα προκληθεί σε συγκεκριμένη χρονική στιγμή, με συγκεκριμένο αριθμό ατόμων και -το πιο σημαντικό- συνήθως απροσδόκητα.

Ο χώρος που ζεις, το περιβάλλον που βρίσκεσαι, το οριοθετημένο κομμάτι γης στο οποίο βιώνεις τη ζωή σου, είναι απλώς η βάση της δημιουργίας. Τα εφόδια που αναφέρθηκαν είναι απλά μία κινητήρια εσωτερική δύναμη. Εφόσον ο άνθρωπος τα συνειδητοποιήσει όλα αυτά, είναι πλέον σε θέση να πάρει τα κατάλληλα χρώματα και να αρχίσει έτσι να ζωγραφίσει τη ζωή του. Δε μένει παρά να θέσει σε εφαρμογή αυτή την κινητήρια δύναμη και να αρχίζει, πρακτικά πλέον, να δημιουργεί σε όλες τις φάσεις, σε όλα τα ανθρώπινα επίπεδα. Η ευτυχία μέσα σε όλο αυτό το σύνολο κατακτιέται και με την προσωπική προσπάθεια του καθενός. Η αντίδραση για την αίσθησή της απροσδόκητα διαφέρει από την αίσθησή της ύστερα από εσωτερική πάλη και προσπάθεια ωσότου φτάσει στο επιθυμητό αποτέλεσμα, στην πραγμάτωση των στόχων. Η δυστυχία είναι ένα κομμάτι της ζωής που δεν συνίσταται να συζητιέται, παρά μόνο να αποφεύγεται. Έτσι είναι λοιπόν κάποιες από τις απειροελάχιστες φάσεις της ζωής. Μίας ζωής διασπασμένης σε αναμνήσεις δύο ζωών. Ένα όνειρο μπορεί να αντικαταστήσει την πραγματικότητα. Αρκεί το όνειρο να μην μετατραπεί στο χειρότερό μας εφιάλτη. Η μετάβαση -θεωρητικά τουλάχιστον- από πραγματικότητα σε όνειρο και ύστερα σε εφιάλτη έχει μία λογική ροή. Αν όμως η πραγματικότητα μετατραπεί σε εφιάλτη; Και ακόμα χειρότερα: Αν πιστέψουμε ότι ο εφιάλτης αποτελεί μία βέβαιη ψευδαίσθηση; Τότε;

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s