31 Δεκεμβρίου 2010 : Μία ¨πράξη¨ ενός χρόνου…

Ανέβηκε σε μια ψηλή κορφή. Κοίταξε στο βάθος μέχρι εκεί που το μάτι μπορούσε να φτάσει. Ένα ξαφνικό παγωμένο δάκρυ κύλησε. Πρώτα από το ένα μάτι κι ύστερα από το άλλο. Όχι δεν φυσούσε εκείνη την ημέρα, ο καιρός ήταν καλός και ο ήλιος μόλις είχε αρχίσει να εγκαταλείπει το κομμάτι γης που βρισκόταν. Έδινε τη θέση του στο φεγγάρι, πάντα συνεπείς και οι δύο, στην ώρα τους. Ούτε κάποια συναισθηματική φόρτιση της στιγμής τον έκανε να ξεσπάσει σε λυγμούς και να οδηγηθεί σε οποιαδήποτε ψυχολογική ένταση. Ίσα ίσα το αντίθετο… Ήταν απόλυτα συνειδητοποιημένος. Κάθε του κίνηση πλέον ήταν ώριμη, κατασταλαγμένη, σίγουρη… Ακόμα και οι αναπνοές του ήταν μετρημένες κάθε λεπτό. Για μια στιγμή όμως λύγισε. Ένιωσε αδύναμος να αντισταθεί στην πύρινη, λαμπερή και φωτεινή δύναμη του ήλιου. Να, για μια στιγμή… Για μια στιγμή θέλησε να προσπαθήσει να κερδίσει το χρόνο, να ξεγελάσει τη φύση, να αισθανθεί ο ελεγκτής,  – ο κυρίαρχος με λίγη περισσότερη αυτοπεποίθηση – ολόκληρου του σύμπαντος.  Αυτή η χρονική στιγμή γι ‘αυτόν ήταν μία δαιδαλώδης λοξοδρόμηση στην υπαρκτή πλέον ιδεολογική του απόφαση. Στην πρακτική δηλαδή των σκέψεών του. Αυτή η αδυναμία στον επίπεδο του σύμπαντος που ζούμε ίσως θεωρηθεί από τον άγνωστο κριτή των πάντων ως μία χρονική καταστροφή της ατομικής ύπαρξης του ίδιου, καθώς μία χρονική καταστροφή ισοδυναμεί με την υπαρξιακή και ατομική καταστροφή συνάμα. Χρονική καταστροφή μπορεί να θεωρείται ένα κλάσμα του δευτερολέπτου. Ένας πυροβολισμός, μία μαχαιριά, μία κουβέντα μία λέξη, ένα βλέμμα, μία σκέψη, ένα πάθος, μία ιδέα, έχουν ως άμεση συνέπεια μία χρονική καταστροφή εξ ου και η υπαρξιακή και ατομική καταστροφή. Με δεδομένο λοιπόν ότι υπάρχει καλό και κακό υπάρχει και η άλλη πλευρά πάντα του νομίσματος. Υπάρχει αντίστοιχα και η χρονική λύτρωση. Έτσι για μια στιγμή η αδυναμία του να στραφεί προς την κορφή προδιέγραφε πολλές εκδοχές προτού φανεί τι ακριβώς ήθελε να κάνει μέσα σε ένα μεσοδιάστημα του πριν και του μετά.. Του πριν, ολόκληρης δηλαδή της ζωής του, και του μετά, του χρόνου δηλαδή μεταξύ της λοξοδρόμησης και των πιθανών άμεσων ενεργειών που τον έκαναν να ξεφύγει απ’ το πριν…

Μόνο ένα χαμόγελο… Ένα χαμόγελο σχηματίστηκε, σύντομο μικρό, διακριτικό ίσως και άμορφο. Ήταν όμως ένα χαμόγελο, δεν συνήθιζε τελευταία να προκαλεί τέτοιους μορφασμούς στο πρόσωπό του. Ούτε ο ήλιος πλέον τον τύφλωνε, είχε εξασθενήσει. Προχωρούσε με αργά και σταθερά βήματα προς την κορυφή. Ο άγνωστος κριτής θα είχε σίγουρα  στραμμένη την προσοχή του πάνω του. Κοίταξε κατάματα τον ήλιο που λίγο ήθελε να κουρνιάσει εντελώς και να παραδοθεί. Το χαμόγελο έσβησε απότομα και βίαια. Τα φρύδια του μαζεύτηκαν και έσφιξε τα ξηραμένα και σκασμένα χείλη του. Η απογοήτευση ήταν εμφανής και άμεση. Η φράντζα του.. Μία γκρίζα φράντζα του κάλυβε το μέτωπο, τελευταία είχε ξεχάσει πως υπήρχε. Ήταν μία γκρίζα, σχεδόν άσπρη φράντζα που καμία σχέση δεν είχε με το υπόλοιπο μαύρο χρώμα της κεφαλής του. Λες και όλα τα βάσανα, οι κακουχίες και οι στενοχώριες είχαν στιγματιστεί και συσσωρευτεί μόνο εκεί. Μαρτυρούσαν τις αρνητικές σκέψεις και αναμνήσεις του. Φαινόταν ότι ήθελε να τις κουβαλάει πάνω του, ήθελε να του θυμίζουν…  Προφανώς για να μην ξεχνάει… Δεν μπαίνει στον κόπο να την ξεκολλήσει απ’ το μέτωπό του. Ίσως νόμιζε πως έτσι μπορούσε να κρυφτεί ολόκληρος. Από τι; Απο κάτι…μυστήριο και επώδυνο γι’αυτόν…Ίσως ήθελε να κρύψει εκείνο το δάκρυ.. Εκείνα τα δάκρυα, γιατί όχι…  Το προηγούμενο έτος μόλις έκλεισε τον κύκλο του και στη θέση μία φρέσκια χρονιά χαίρεται τόσο πολύ που γεμίζει πυροτεχνήματα και πολύχρωμους καπνούς τον ουρανό. Τίποτα δεν άλλαξε σ’ ένα μάταιο κόσμο που συνεχώς κινείται αλλά στην ουσία παρέμενε θετικά στάσιμος.. Νιώθει έτοιμος και η επιστροφή στο σπίτι του θα γίνει ακριβώς με τον ίδιο τρόπο ενός νεκρού χρόνου. Η ιστορία του ήδη άρχισε να καταγράφεται ξανά μόνο που τώρα θέλει και νιώθει έτοιμος να κυνηγήσει τη ζωή χωρίς ο χρόνος να γεράσει ξανά μέσα του. Κλαίγοντας εξιλεώθηκε. Ανάπαυσε μία ταλαιπωρημένη ψυχή 365 ημερών. Γεννημένος απ’ τις εμπειρικές του στάχτες δημιούργησε νέες στρατηγικές με τελευταία προθεσμία την επόμενη παραμονή πρωτοχρονιάς..  Χαμογέλασε χωρίς να έχει τολμήσει ακόμα τίποτα.Ξημέρωνε 1 Ιανουαρίου του 2011…

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s