Μία μαβιά εξήγηση

Μαβιά Κουφεταρία… Δύο λέξεις που μου θυμίζουν άγνωστες, ξεχασμένες ιστορίες τις οποίες πραγματικά δεν μπορώ να θυμηθώ. Ένα βιβλίο. Απο εκεί ξεκίνησε η ιστορία της Μαβιάς δίχως όμως να μπορώ να θυμηθώ απολύτως τίποτα γι’αυτό. Σε μία ευαίσθητη ηλικία των 14, 15 χρονών, πάνω δηλαδή που είχαν αρχίσει να με συγκινούν ιστορίες εξ Ανατολής και κυρίως των μικρασιατικών παραλίων, εκεί λοιπόν είχα την πρώτη μου επαφή με έναν αιώνα που δεν γνώριζα και πολλά (εκτός απ’το να μπερδεύω την 28η Οκτωβρίου με την 25η Μαρτίου), τον 20ο δηλαδή για ένα χωριό στο οποίο η δράση είχε τον πρώτο λόγο καθώς οι ίντριγκες μεταξύ οικογενειών,οι μικρές επαναστάσεις χωρικών κατά των μουσουλμάνων, οι πολιτικές σκοπιμότητες και η συνεχής προπαγάνδα για την προέλαση του ελληνικού στρατού που δήλωνε περισσότερο το τέλος που έρχεται παρά την επίτευξη ενός μεγάλου οράματος και της αναβίωσης μιας μεγάλης βυζαντινής αυτοκρατορίας. Σύμφωνα με τον Άγνωστο Συγγραφέα οι συνέπειες των πολιτικών ζυμώσεων της εποχής λάμβαναν χώρα πρώτα σε χωριά της οθωμανικής επικράτειας και στη συνέχεια έπαιρναν οικουμενικές διαστάσεις, οι οποίες επηρέαζαν καθοριστικά τις διπλωματικές διεργασίες και τις κυβερνητικές προσπάθειες για ελληνική κυριαρχία σε ξένα εδάφη.

Η Μαβιά Κουφεταρία ήταν ουσιαστικά ένα καφενείο της εποχής. Το ανέφερε συχνά ο συγγραφέας. Εκεί γίνονταν οι διαμάχες των πρωταγωνιστών -και όχι μόνο- σ’αυτό το χώρο σύχναζαν οι φιγούρες της εποχής, χριστιανοί και μουσουλμάνοι, ο καθένας με τις προσωπικές του πεποιθήσεις, με την πίστη στο δικό του Θεό, με τις δικές του συντηρητικές ή φιλελεύθερες αρχές και κυρίως με την πεποίθηση πως ο καθένας από αυτούς γνώριζε πραγματικά τι μπορεί να συμβαίνει στην Ελλάδα, στα νεοδηλωμένα τουρκικά εδάφη, αφήνοντας ουσιαστικά πίσω σιγά-σιγά το οθωμανικό τους παρελθόν, αναζητώντας πλέον μία νέα ταυτότητα που θα τους βάλει στο παιχνίδι μιας -δυτικού τύπου- επεκτατικής πολιτικής. Ένας χώρος μικρός σε μέγεθος αλλά γεμάτος απο ανθρώπινες οντότητες οι οποίες καθημερινά επιδίδονταν σε καινοτόμες κάθε φορά λογομαχίες, σε πολιτικές συζητήσεις, διατυμπανώντας τις αγωνίες τους για το μέλλον του χωριού, ανεξαρτήτως θρησκείας, κοινωνικής τάξης ή πολιτικών πεποιθήσεων.

Η Μαβιά Κουφεταρία λοιπόν συμβολίζει τον κοινωνικό χώρο στον οποίο όλες οι απόψεις χωράνε ενταγμένες στα πλαίσια της σημερινής πραγματικότητας, χωρίς απαραίτητα να βγαίνει κάποιο συμπέρασμα. Οι λέξεις έχουν την δική τους βαρύτητα αρκεί να είναι δουλεμένες στον ιδεατό μας κόσμο και να μπορούμε μέσα από αυτές να βλέπουμε τον κόσμο όπως εμείς θέλουμε και με αυτό ακριβώς τον τρόπο να πραγματώνουμε τις επιλογές και τις πράξεις μας… Ως Κουφετάριος λοιπόν της Κουφεταρίας σάς υποδέχομαι…